Logopedia Neurologopedia
MAŁY CZŁOWIEK Ośrodek Terapii dla Dzieci z Zaburzeniami Rozwoju i Terapeutyczny Punkt Przedszkolny

Terapia logopedyczna dedykowana jest dzieciom, u których obserwuje się problemy w rozwoju komunikacji i mowy. Logopeda pomaga odnaleźć przyczynę tych trudności oraz wprowadza działania terapeutyczne dostosowane do stopnia i rodzaju problemu, aby efektywnie stymulować rozwój mowy.

 

Konsultacja logopedyczna/neurologopedyczna obejmuje:

 

  • wywiad z rodzicami/opiekunami dziecka

 

  • ocenę stanu mowy tj. rozumienie i tworzenie wypowiedzi, realizację dźwięków mowy

 

  • badanie pod kątem różnych patomechanizmów zaburzeń mowy, m.in. ocenę budowy i sprawności narządów mowy

 

  • badanie reakcji słuchowych

 

  • inne badania potrzebne do postawienia właściwej diagnozy logopedycznej

 

  • analizę badań specjalistycznych

 

 

Terapia wad wymowy:

 

  • sygmatyzm – nieprawidłowa realizacja głosek dentalizowanych: s, z, c, dz, ś, ź, ć, dź, sz, ż, cz, dż

 

  • mowa bezdźwięczna - wymawianie głosek dźwięcznych w, z, ż, ź, dz, dż, b, d, g oraz ich miękkich odpowiedników jako bezdźwięczne np. b realizowane jako p lub d jako t

 

  • kappacyzm – nieprawidłowa realizacja głoski k

 

  • rotacyzm – nieprawidłowa realizacja głoski r

 

  • lambdacyzm – nieprawidłowa realizacja głoski l

 

  • gammacyzm – nieprawidłowa realizacja głoski g

 

  • betacyzm – nieprawidłowa realizacja głoski b

 

Terapia opóźnionego rozwoju mowy:

Co świadczy o opóźnieniu?

 

  • mała liczba używanych słów (ubogi słownik) i zdań (mało zdań złożonych)

 

  • nieprawidłowa gramatyka

 

  • przedłużający się okres swoistej mowy dziecięcej

 

Dziecko natomiast dobrze słyszy i doskonale rozumie polecenia słowne. Potrafi wymawiać w izolacji niemal wszystkie głoski, nawet czasem w postaci sylab (onomatopeje), ale nie jest w stanie złożyć ich w słowa w należytym tempie. Poziom rozwoju umysłowego najczęściej jest prawidłowy.

 

 

Terapia niedokształcenia mowy pochodzenia korowego:

 

To zaburzenie mowy nazywane jest także afazją dziecięcą/rozwojową, alalią lub niemotą. Jest spowodowane uszkodzeniem pewnych struktur mózgowych przed wykształceniem się mowy dziecka. Dziecko pomimo prawidłowego słuchu fizycznego i najczęściej normy intelektualnej ma trudności z rozumieniem i nabywaniem mowy.

 

Wyróżniamy trzy typy niedokształcenia mowy:

 

  • ruchowy – dziecko nie mówi lub mówi bardzo słabo, ale rozumie mowę

 

  • percepcyjny – w mowie dziecka występują liczne agramatyzmy, jest niewyraźna, dziecko posługuje się „swoim” językiem, rozumienie mowy otoczenia jest ograniczone

 

  • mieszany – objawy charakterystyczne dla obu wyżej opisanych typów niedokształcenia

 

Dziecko z niedokształceniem mowy pochodzenia korowego powinno zostać jak najwcześniej objęte wielospecjalistyczną terapią.

 

 

Terapia zaburzeń mowy i komunikacji u dzieci z autyzmem:

 

Pojawiają się nieprawidłowości w obszarach:

 

  • interakcji społecznych

 

  • komunikacji

 

  • zachowań

 

Terapia logopedyczna dziecka ze spektrum autyzmu dopasowana jest do jego indywidualnych możliwości. Rodzice od początku uczestniczą w terapii, a także dostają wytyczne, jak pracować i postępować z dzieckiem w domu.

 

 

Terapia zaburzeń mowy i komunikacji u dzieci z zespołem Aspergera:

 

Cechą charakterystyczną Zespołu Aspergera jest dobry rozwój mowy w zakresie słownictwa i gramatyki oraz obecność wąskich specyficznych zainteresowań. Osoby te najlepiej się czują, żyjąc w uporządkowanym otoczeniu z ustalonymi schematami. Próba zmiany tego stanu rzeczy wywołuje zwykle silną frustrację i może w skrajnych przypadkach prowadzić nawet do zachowań agresywnych. Osoby cierpiące na zespół Aspergera często odzywają się niestosownie do sytuacji.

 

Najczęstsze zaburzenia mowy pojawiające się u osób z Zespołem Aspergera:

 

  • nieprawidłowa intonacja głosu – chrapliwość, tony wysokie lub monotonia

 

  • język metaforyczny

 

  • mowa "barokowa" przekoloryzowana

 

  • trudności w dopasowaniu formy wypowiedzi do kontekstu

 

  • stosowanie tzw. kalk słownych

 

  • trudności w rozumieniu żartów, przenośni, mowa nadmiernie konkretna, niekiedy skrajnie formalna

 

  • trudności w stosowaniu mowy potocznej, idiomatycznej

 

  • przywiązanie do niektórych słów, nadużywanie ich i stereotypie językowe

 

  • zaburzenia prozodii

 

  • agramatyzmy

 

  • inne niespecyficzne zaburzenia mowy (mowa niedbała – za szybka, połykanie głosek, zaburzenia artykulacji, jąkanie, itd.)

 

 

Terapia zaburzeń mowy i komunikacji u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym:

 

U dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym często obserwuje się dyzartryczne zaburzenia mowy wynikające z dysfunkcji aparatu wykonawczego (języka, podniebienia, gardła, krtani).

 

Dysfunkcja może być spowodowana uszkodzeniem:

 

  • nerwów unerwiających mięśnie czaszkowe

 

  • jąder tych nerwów

 

  • dróg korowo-jądrowych

 

  • układu pozapiramidowego

 

W wyniku ich uszkodzenia powstaje tzw. mowa dyzartryczna, która charakteryzuje się tym, że jest powolna, niewyraźna, afoniczna (czyli bezgłośna) z tzw. przydźwiękiem nosowym, które jest spowodowane opadnięciem podniebienia miękkiego i sprawia wrażenie mowy z "kluskami” w ustach. Obserwuje się obniżoną koordynację oddechowo-fonacyjno-artykulacyjną. Dzieci mogą mieć także trudności w przyjmowaniu pokarmów i płynów. Obserwuje się u nich nieprawidłowe napięcie mięśniowe w obrębie narządu mowy, ale też reszty ciała. Często występuje u nich nadmierne ślinienie.

 

Konsultacje neurologopedyczne niemowlęcia:

 

Można się na nie udać z dzieckiem nawet niedługo po jego urodzeniu. Terapeuta oceni budowę aparatu artykulacyjnego, napięcie mięśniowe w obrębie narządu mowy, sprawdzi odruchy ustno-twarzowe, reakcję na bodźce słuchowe i dotykowe. Około 6.-7. miesiąca życia warto przyjść z dzieckiem w celu oceny jego gotowości do wprowadzania nowych pokarmów oraz nauki picia z kubka. Rodzice otrzymają informacje, jak postępować, aby wspierać prawidłowy rozwój mowy i komunikacji ich pociechy.

 

Warto skonsultować się z logopedą lub neurologopedą, jeśli dziecko:

 

  • ma trudności z przyjmowaniem pokarmów (ssaniem piersi, odgryzaniem, żuciem, połykaniem)

 

  • w wieku 6-7 miesięcy nie gaworzy (nie wymawia ciągów sylab np. bababa, dadada)

 

  • w wieku około roku nie wymawia pojedynczych słów znaczeniowych

 

  • w wieku 2 lat używa tylko kilku, kilkanastu słów lub nie mówi, nie tworzy prostych zdań, np. tata brum (w znaczeniu: Tata jedzie samochodem)

 

  • niezależnie od wieku mówi niewyraźnie, niezrozumiale

 

  • nie reaguje na imię, polecenia, zakazy, nie nawiązuje kontaktu wzrokowego

 

  • mówi, wysuwając język między zęby

 

  • ma zazwyczaj otwartą buzię, ślini się

 

  • w 4. roku życia nie wymawia głosek s, z, c, dz (np. mówi: chcię śam zamiast: chcę sam)

 

  • w 5. roku życia nie wymawia głosek sz, rz, cz, dż (np. mówi zaba zamiast: żaba)

 

  • w 6. roku życia nie wymawia głoski r (zamienia ją na j lub l, albo w ogóle opuszcza ją w słowach)

 

  • 7-letnie nie wymawia jakichś głosek lub wymawia je w sposób zniekształcony

 

  • mówi niepłynnie („zacina się”)

 

Konsultacja jest wskazana zawsze wtedy, gdy mamy wątpliwości, czy rozwój mowy dziecka przebiega prawidłowo.

LOGOPEDIA, NEUROLOGOPEDIA

17 kwietnia 2020

<< Terapie

created by Słoneccy.pl